800-GODIŠNJICA PRVOG SPOMENA VUKOVSKE ŽUPANIJE
Vukovska županija prvi se put spominje u listini ugarsko-hrvatskoga kralja Andrije II iz 1220. godine. Na molbu svoje supruge Jolante de Courtneay vladar njezinoj dvorskoj dami po imenu Ahaliz prigodom udaje za plemića Boteza daruje 60 plugova zemlje Widhor koja se nalazi u županiji Vukovo („in comitatu de Wolkou“). Ovaj podatak ukazuje na postojanje utvrde, odnosno utvrđenog grada kao središta županije, kako je to bilo uobičajeno u srednjem vijeku.
Slikovit je opis kojim se omeđuje darovano područje: „najprije granica počinje od rijeke Boza to jest od izvora Vrahuzla i tamo se graniči šumama, drugi kraj je na izlasku iz šume i ima zajendičku granicu sa seoskim knezom Mihaelom kod topole, a odatle se pruža do kruškova drveta gdje se sakupljaju mladići u vijeme osmine pashe i tu započinje granica posjeda križara, a zatim je granica Ludera, odmah zatim, pod lipovim drvetom, vezuje se za zemlju Holmos i vodi sve go granice Georgija koja se pruža do velikog puta gdje se vezuje za zemlju Miha koja vodi do Mlake i odatle stiže do poljskog imanja Georgija koje se pruža sve do Boza kod izvora Miloja i tu se opkoljavajući granica završava.“
Listina se čuva u Hrvatskom državnom arhivu u Zagrebu.
Prvi spomen naselja uz tvrđavu, uslijedit će 1231. godine kada je slavonski herceg Koloman, Andrijin sin, podijelio Vukovaru privilegij slobodnog kraljevskog grada.
